Arthur Stoker

freelance muzikant en Klussie-strijder

INTERVIEW

‘Je staat stil, maar er gaan andere deuren open als je blijft zoeken’

Woorden door
Beelden door
Thijs Tomassen
Thijs Tomassen
Mitchel Lensink
Mitchel Lensink, fotograaf  uit Amersfoort voor de Ontluiking
Is gepubliceerd op
29/3/2022

‘Ik ben als gitarist werkzaam in de muziekindustrie. Vanuit de Herman Brood Academie ben ik het veld ingegaan. Ik ben onderdeel geweest van Project Bongo, een uit de hand gelopen schoolproject. Veel gespeeld, veel gemaakt. We hebben nooit een echte rammer gehad, maar live waren we erg sterk. Toen kwam ineens Roxeanne Hazes aan de deur kloppen. Zij wilde een jonge band achter zich. Dat zijn wij geworden. Daarna hebben we veel getoerd door Nederland. Rox is een Hazes, dus die verschijnt veel in de media. In het begin was dat best sick voor ons, met veel tv-optredens. Nu hebben we een nieuw album klaarliggen waarmee we straks willen gaan toeren.’

Hetzelfde schuitje

‘Dus we zaten op die rijdende trein, hadden supertoffe optredens in het vooruitzicht, Roxeanne zou ambassadeur zijn van het bevrijdingsfestival, dingen die je maar een keer meemaakt in je leven. We waren echt bezig met maximaal gaan en ineens werd dat allemaal gecanceld. De eerste drie maanden was mijn agenda helemaal leeg. Ik was nooit vrij, altijd bezig, dus heb ik de TOZO aangevraagd en echt even de tijd voor mezelf genomen. Maar ja, ik ben niet iemand die stil kan zitten, dus na een paar maanden dacht ik: het is mooi zo. Ik las op Facebook een bericht van Het Klassiek, dat ze voor Klussie mensen zochten om bij een grote fabrikant van e-bikes aan de slag te gaan. Dat leek mij wel wat, zeker omdat ik zou gaan samenwerken met mensen die ik vaag uit de muziekindustrie kende. Mensen die bezig waren met artist handling, stagemanagement, licht en geluid. Het leek me goed om met elkaar verhalen en ervaringen te delen. We zaten immers allemaal in hetzelfde schuitje.’

Pompen

‘Ik kon de knop meteen omzetten. Voor corona was ik al parttime werkzaam bij een audiovisueel bedrijf dat festivals faciliteert, dus ik was het gewend om aan te poten en uren te maken. Gewoon gaan! Ik belandde dus bij een fietsenfabrikant. In het begin was het gewoon dozen schuiven, vrachtwagens in- en uitladen met fietsen. Ik hou wel van pompen in de sportschool, dus ik vond het meestal wel relaxt om met een paar gasten een dagje lekker te knallen. Daarna kwamen de meer logistieke klussen. Met een karretje rijden, dingen vervoeren. Maar ook: administratie bijhouden, labels printen. Ik heb echt van alles gedaan. Ik had aangegeven dat ik totaal niet handig ben. Ja, ik kan goed op een gitaar spelen, maar knutselen, dingen fiksen, daarin is mijn vriendin veel handiger dan ik. Laat mij maar logistieke en administratieve dingen doen, maar laat mij zeker niet aan fietsen sleutelen.’

Zegen

‘Ik werk er nog steeds, al anderhalf jaar dus. In lockdowntijden probeer ik drie of vier dagen per week te pakken. Als ik weer druk ben met muziek kan ik afschalen. Dat is geweldig aan Klussie. Die zeggen dan gewoon: you go! Dat is in onze branche heel belangrijk, want optredens zijn regelmatig last-minute. Ik ben Klussie sowieso heel dankbaar. Ik adem muziek en kan niet ineens aankloppen bij een advocatenkantoor om daar te gaan werken. Dus Klussie is een zegen voor me.Financieel is het heel fijn, ik weet dat ik mijn rekeningen kan betalen, en ik werk met mensen die hetzelfde doormaken. We hebben het dan ook gewoon over welke fiets uit die vrachtwagen moet, hoor. We praten niet steeds over de ellende. Ik zit niet in een dal, gelukkig niet. Ik ken collega’s die het zwaarder hebben, zie het van dichtbij gebeuren. Die kunnen de knop niet omzetten of willen gewoonweg geen ander werk doen.’

Eyeopener

‘De afgelopen tijd was ook een eyeopener. Ik was altijd livemuzikant, maar ben nu ook gaan schrijven, meer gaan creëren. Er zijn genoeg artiesten die niet hun eigen muziek schrijven, dus er zijn altijd songs nodig. En wie schrijft die blijft, hè. Ik schrijf bijvoorbeeld voor Tino Martin, Roxeanne Hazes, Mart Hoogkamer, Kinderen voor Kinderen. Toevallig allemaal Nederlandstalig, maar ik heb ook tracks gemaakt voor Amerikaanse dj’s die eraan komen. Dat is het mooie van deze tijd. Je staat stil, maar er gaan andere deuren open als je blijft zoeken en gaan. Daar ben ik altijd van geweest, dus mooi dat het zo is gelopen.’

Aan de bak

‘Vooruitkijkend naar de komende periode ben ik hoopvol maar realistisch. Als ik merk dat het er niet in zit, kan ik me er prima op voorbereiden dat het niet gaat gebeuren. In het begin was dat moeilijker, was er steeds weer een punch. Nu kan ik het sneller accepteren. Mede dankzij Klussie, omdat ik weet dat ik aan de bak kan én ik heb een andere manier gevonden om met muziek bezig te zijn. Natuurlijk mis ik het spelen voor publiek. Die eerste shows afgelopen september, weliswaar voor 75 procent van de bezoekerscapaciteit, maar dat was kippenvel. Ik weet het honderd procent zeker: onze tijd gaat weer komen.’

De Ontuiking

Ontluik mee!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang onze prille producties als eerste.

Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.