Camiel de Kruijf

Productiemanager bij Eurosonic Noorderslag

INTERVIEW

‘We bestaan 36 jaar, dan wil je dat ook deze editie outstanding is, ook al is het digitaal’


Woorden door
Beelden door
Thijs Tomassen
Thijs Tomassen
Mitchel Lensink
Mitchel Lensink, fotograaf  uit Amersfoort voor de Ontluiking
Is gepubliceerd op

Camiel! Tof dat we hier mogen zijn. Hoe introduceer jij jezelf?
‘Ik noem mezelf productiemanager. Dat ben ik voor verschillende organisatoren. Dat varieert van Eurosonic Noorderslag tot grote shows in stadions, zoals The Rolling Stones, Metallica en U2. Alles wat de afgelopen vijf jaar in de Arena stond: I’ve been there. Daarnaast produceer ik concerten in de AFAS Live en Ziggo Dome, maar dat is allemaal al bijna twee jaar niet aan de hand. Ik ben daarom ook gaan werken voor verschillende overheden die ik adviseer hoe ze in publieke gebieden kunnen omgaan met de coronamaatregelen. Daar heeft men ook ontdekt dat kennis en ervaring uit de evenementensector waardevol is. Daarnaast heb ik een klein winkeltje in Amersfoort, Rock ’n Roll Store, mijn liefdewerk. In mijn vrije tijd sleutel ik daar graag aan een gitaar of versterker en maak ik mensen blij met een plectrum, een setje snaren, een gitaar of een drumstel. Puur voor de leuk. Omdat ik een dergelijke winkel miste in de stad dacht ik: dan begin ik hem zelf maar. Mijn bestaan zakelijk gezien is negentig procent projecten in de evenementenindustrie en tien procent hobbywinkel. Dit alles bij elkaar doe ik nu al twintig jaar met heel veel plezier.’


Hoe verloopt deze digitale editie van Eurosonic Noorderslag tot nu toe?
‘We zijn aan het toewerken naar een soort piek, maar dat is een heel andere piek dan we gewend zijn. Normaal gesproken treden hier 350 bands op in vier dagen, nu zijn dat er ruim een week lang achttien per dag, verspreid over drie zalen. 150 acts hebben allemaal een video van hun showcase opgestuurd, dus die komen hier helemaal niet, omdat ze niet mogen of kunnen reizen. Vorige week woensdag zijn we al begonnen met opnemen en morgen, een week later dus, is de laatste opnamedag voor Noorderslag en begint de conferentie voor professionals uit de muziekindustrie. Die is live in principe, gepresenteerd vanuit de studio die we hier hebben gecreëerd, maar er zijn ook veel panelsessies met deelnemers die vanuit hun huiskamer intunen, mogelijk gemaakt via Zoom-verbindingen en ons digitale platform Let’s Get Digital. 

Dat is een digitale venue met zalen en kanalen waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. We hebben ons best gedaan om dat dynamisch te maken, zodat mensen achter hun beeldscherm toch het gevoel hebben erbij te zijn. We hebben er ook veel ESNS-saus overheen gegooid. De rock ’n roll-industrie is vijftig jaar oud hè, daar zitten best veel krasse knarren tussen die je bij de hand moet nemen: hoe log je in? Gelukkig hebben we allemaal een jaar kunnen wennen aan online only. We willen allemaal dat het goed gaat, daar hebben we hard voor gewerkt. We bestaan 36 jaar, dan wil je dat ook deze editie outstanding is, ook al is het digitaal.’

Terwijl jullie wel op live hadden ingezet. Schets de aanloop eens: hoe zag die eruit?
‘Afgelopen zomer hebben we de vergunningsaanvraag ingediend voor een plan waarbij we uitgingen van een grote tent voor 2000 man op de Grote Markt, 20 zalen in de Oosterpoort en andere locaties in de stad met publiek erbij en ruim 350 bands die naar Groningen zouden komen.Maar ja, het kan verkeren in deze tijd. In de herfst zagen we het weer niet gebeuren. Wat scheelt: we zagen het eerder aankomen dan vorig jaar en hebben het al een keer gedaan, dus we hadden wat langer de tijd om te schakelen. 

De situatie was ook anders. Vorig jaar was nog niemand gevaccineerd, dat was best spannend. Toen hebben we opnames gemaakt van Noorderslag en uitgezonden via 3FM en Europese radiostations, op die manier konden we 160 acts aan het publiek tonen met best een groot bereik. Voor dit jaar was ons motto: zo live mogelijk. Dat blijkt nu deze vorm te zijn: wel live spelen, maar zonder publiek. Aan de ene kant een tegenvaller, aan de andere kant zijn we nuchter genoeg dat te accepteren, omdat we om ons heen ook wel zien dat het niet anders kan. Elke band heeft toch live gespeeld. Soms in een radiostudio in eigen land, soms hier in de Oosterpoort. Door die sessies op te nemen kun je toch die Spaanse punkband ontdekken die je anders niet had gezien. Kan ook wel via Spotifyplaylists, maar je wil een band toch live ervaren voordat je ze boekt.’


Geen enorme teleurstelling binnen deze muren?
‘Nee. Het was even zuur toen we geen live-editie zagen gebeuren, maar je weet ook wat je dan te doen staat. Kijk, een live-editie organiseren is waar onze organisatie op ingericht is, met een grote groep mensen die klaarstaat om 35 zalen te voorzien van licht, geluid, video, decor. Daarmee zorgen we ervoor dat 350 acts een show kunnen geven. Dat is een militaire operatie, met alles erop en eraan. Dan ineens moet je gaan nadenken: wat doen we als we alles gaan opnemen? Dat wiel hebben we vorig jaar uitgevonden, mede dankzij onze samenwerking met NTR. Zij zijn tv-makers die weten wat ze doen. Maar Eurosonic Noorderslag wil wel haar eigen smoelwerk houden, dus was er een belangrijke taak weggelegd voor het creatieve team dat het podiumdecor maakt. Tuurlijk delen we dat met onze stakeholders, maar het is wel ons podium, geen geregisseerd tv-programma. Die band moet laten zien wat ze kunnen, dat is het allerbelangrijkste.’

Wat betekent deze situatie voor optredende acts?
‘Voor hen is en blijft dit een kans om aan boekers te laten zien hoe ze een liveshow neerzetten. Het leuke is: bands kijken inmiddels anders naar opnameshows. Vorig jaar moesten ze wennen aan camera’s en geen publiek, nu hebben ze tig van zulke videosessies gehad. Ze stellen dus vragen over de belichting, visagie, hoe zie ik eruit op beeld. Vorig jaar hadden ze vooral audiovragen, nu zijn daar visuele vragen bijgekomen. Bands ontwikkelen zich op dat vlak, worden mediawijzer. Maar goed, het allerliefst worden ze natuurlijk gescout in een stinkende zaal met veel bier en zweet dat van het dak druipt. Franz Ferdinand is hier ook ooit in de kleine zaal begonnen, hè. Dat is waar we het allemaal voor doen. Als we zometeen door de zalen lopen zul je horen hoe anders een opnamesessie klinkt dan een liveshow. Soms hoor je alleen de drummer; de zang en elektronica vallen weg omdat er veel met in-ear monitors gewerkt wordt. Er is geen PA (geluidsinstallatie die de muziek versterkt voor het publiek, red.), er is geen zaalgeluid. Dat maakt het een gekke ervaring.’
En welke gevolgen heeft online only voor de conferentie?
‘ESNS is hét moment dat mensen uit de muziekindustrie elkaar ontmoeten om zaken te doen en talent te scouten. Maar als dat talent niet hier is, dan komt de scout ook niet. Ze moeten elkaar dus ergens kunnen ontmoeten. Dat doen ze in het online conferentiedeel dat ik eerder noemde. Professionals uit de industrie vinden elkaar via een database. Als jij als programmeur van een Spaans festival de boeker van Wodan Boys wil vinden, die hier een sessie hebben opgenomen, dan kan dat daar. Zo worden connecties gelegd en talent uitgewisseld tussen verschillende landen. Dat hadden we het liefst live gedaan natuurlijk. Die mogelijkheid hebben we ook tot het laatste moment opengehouden, maar helaas.’

Wat is de grootste uitdaging in de organisatie van deze digitale editie?
‘We willen overtreffen wat we vorig jaar gedaan hebben. Het grote verschil: toen hadden we tijdens de conferentie alleen digitale panels, nu hebben we twee studio’s met best wel wat livegasten. Negentig procent van de panels is live. Er vinden studiogesprekken plaats met de mogelijkheid voor bezoekers om mee te luisteren en vragen te stellen. Er is een chat die tijdens een panel live wordt bijgehouden, dus er is moderatie om vragen uit het publiek mee te nemen. Verdieping zoeken we in de newsroom, waar we napraten over onderwerpen en met gasten inspelen op de actualiteit. We noemen het onze eigen CCN Headquarters. Een digitaal festival is een heel andere dynamiek. Het is leuk om te kijken welke mogelijkheden de techniek ons biedt om het anders te doen dan vorig jaar. Dat heeft echt onze ogen geopend, er kan heel veel. Technische partners lopen vijf stappen harder dan wij, wij zijn wat dat betreft een oude rock ’n roll-organisatie. Wij kunnen heel goed een band boeken, een podium geven en laten pieken, maar hoe breng je dat visueel aantrekkelijk in beeld op video? Daarin hebben we de afgelopen jaren een snelcursus gehad. We zien de meerwaarde. Ik kan me voorstellen dat de newsroom blijft als we weer een live-editie organiseren. Er zullen altijd mensen zijn die niet naar Groningen willen of kunnen afreizen. Dan pak je de online versie. De combi live en online zal dus wellicht blijven, we gaan het zien.’

Hoe zien de verschillen tussen een digitale en live-editie van Eurosonic Noorderslag er cijfermatig uit?
‍‘Een normale live-editie trekt over de hele linie 40.000 mensen naar de stad en ruim 350 acts vullen de blokkenschema’s. We beschikken dan over een capaciteit van 35 zalen plus de Grote Markt. 4.000 muziekprofessionals bezoeken de conferentie, die uit ongeveer 60 panels bestaat. Er tunen nu logischerwijs minder mensen in voor de online conferentie, 2,5 duizend betalende bezoekers ongeveer. Maar het grappige is: de muziek heeft een groter bereik. Veel meer mensen kijken online naar de opgenomen showcases. Die zijn voor iedereen gratis toegankelijk en mensen kunnen ze bekijken en beluisteren wanneer ze willen. Het kan dus zo zijn dat de showcase van een band die normaal voor 500 man optreedt straks bekeken wordt door 20.000 mensen. Dat is voor zulke acts het voordeel van deze vorm. Kijken we naar de bezetting van de crew waarmee we dit faciliteren: normaal gesproken doen we dit met 800 man en nu een derde daarvan. Normaal hebben we met 35 stagemanagers, 35 artiestenmanagers en 35 zaalmanagers alleen al ruim 100 mensen die ervoor zorgen dat de deuren van de zalen open kunnen. Dan is er nog een heel team dat de grootste outdoorplek bemenst, de Grote Markt. Nu hebben we maar drie zalen waarin we opnemen, plus een conferentiedeel, de newsroom. Voor deze digitale editie hebben we mensen ingehuurd die de livestream van de panelgesprekken technisch mogelijk maken. Er zit ook iemand bij die meekijkt: hoe ben je in beeld? Leuk die schemerlamp, maar die schijnt vol in je gezicht. Op die manier brengen we de panelgesprekken zo aantrekkelijk mogelijk in beeld. Het gaat uiteindelijk om de inhoud en wij brengen die zo goed mogelijk voor het voetlicht.’

Camiel is even afgeleid, want niemand minder dan newsroom-host Waldo Volmer komt binnen. ‘Kijk nou dan!’ Het is hem echt, straight from the keistad. ‘Is dit FC Amersfoort?’ merkt een andere voorbijganger op. Het begint er wel op te lijken. Waldo wendt zich tot ons: ‘Is hier een ontluiking gaande? Met dit verhaal komen jullie overal binnen natuurlijk, hahaha!’


Camiel, over Amersfoort gesproken: klopt het verhaal dat er normaal gesproken opvallend veel Amersfoorters werkzaam zijn bij Eurosonic Noorderslag?
Camiel: ‘Dat is van oudsher al zo. Toen ik hier vijftien jaar geleden begon als stagemanager in een zaaltje achterin de stad, kon je er zo twintig Amersfoorters uitpikken die een rol hadden gekregen. Blijkbaar doen we dat goed. Dit festival is niet alleen voor bands een springplank, maar ook voor mensen achter de schermen. Geldt voor mij ook, ik zorgde er ooit voor dat een bandje kon optreden en heb me opgewerkt tot hoofd productie. Nu neemt iemand van de jongere garde dat stokje van mij over. Heel leuk om te zien hoe mensen zich hier kunnen ontwikkelen.’

Eurosonic Noorderslag is dus zowel op als achter de podia een plek voor talent?
‘Absoluut. Dit is talent scouting all the way. Ook partijen als MOJO houden hun ogen en oren open. Mensen die erbovenuit springen, en die zie ik genoeg, worden gescout. Er zijn altijd verrassingen waarvan je denkt: oh wacht, dat nummer moet ik even opslaan. We zijn allemaal weleens op zoek naar mensen met bepaalde eigenschappen. Die kunnen dan zomaar een baan krijgen, dat is hartstikke tof. Maar dat doen die mensen wel zelf. Zij laten zien hoe ze in de wedstrijd zitten. Daarom vind ik het heel tof om voor dit soort events te werken. Dit is ook gewoon een hoopvolle plek, weet je wel. Een plek waar mensen de next step kunnen maken.’

Dit festival staat ook bekend als de aankondiging van het nieuwe muziekjaar. Durf jij deze keer te spreken van een hoopvolle aankondiging?
‘Zeker! Met andere opdrachtgevers ben ik alweer plannen aan het maken voor komende zomer, dat is in volle gang. Ik proef om me heen dat iedereen de hoop heeft dat we dan green fields vol mensen hebben. Misschien is de wens de vader van de gedachte, want we leven allemaal voor livemuziek. Wij zijn hiermee opgegroeid, dit is ons vak en we doen niks liever. Ik zie ESNS altijd als het startpunt van het jaar, waar de bands geboekt worden die we komende zomer tegenkomen, nu misschien wel meer dan ooit.’

Kun je genieten van een digitale editie als deze?
‘Ja hoor. Ik zag gisteren een stuk van een sessie van een band, die speelde alsof het voor publiek was, met dezelfde energie. Ik dacht: zie je nou wel, hier doen we het allemaal voor. Ook de licht- en geluidsman zag ik ervan genieten. Ik haal hier net zoveel voldoening uit als een normaal festival, je moet je alleen instellen op een ander resultaat. Normaal kun je door de drukte maar tien procent van het programma zien, kleine snippets. Nu duurt een opnameshow slechts een kwartier en moet een band in drie nummers alles uit de kast halen voor die boeker uit Spanje. Gaan ze vol gas of voor hun mooiste liedjes? Knap hoe artiesten met hun performance omgaan. Er ligt een andere druk op. De wil om succes te behalen en ontdekt te worden is heel groot. Mensen willen op het podium hun uiterste best daarvoor doen. En wij faciliteren dat met een heel batterij aan mensen en materialen.’

De Ontuiking

Ontluik mee!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang onze prille producties als eerste.

Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.