Efe Yilmaz

Voormalig manager en boeker

INTERVIEW

‘Met z’n allen zijn is een verademing, man’

Woorden door
Beelden door
Thijs Tomassen
Thijs Tomassen
Mitchel Lensink
Mitchel Lensink, fotograaf  uit Amersfoort voor de Ontluiking
Is gepubliceerd op

In een hoekje merk ik Efe Yilmaz (27) op, in coronatijd gestopt als manager en boeker van onder meer Mahabe. Efe heeft een verhaal en dat wil hij graag in alle openhartigheid delen. Losgaan komt zo wel weer. ‘Ik zeg je eerlijk, ze hebben bij mij de vreugde eruit gehaald met al die lockdowns. Ik vind dat heel jammer om te zeggen, maar het plezier is grotendeels weg. Ik hoop dat het terugkomt. Het is alsof ik een liefdesrelatie had met iemand en diegene heeft me verlaten. Je krijgt vervolgens een eerste kans, een tweede, maar het blijft knagen, weet je. Nu probeer ik mezelf houvast te bieden, maar ik vind dat heel moeilijk.’
‍
Hij gaat terug in de tijd. ‘Toen in maart 2020 alle boekingen werden gecanceld dacht ik: in september is alles weer voorbij. Ik had mijn spaargeld en ben een beetje daarop gaan teren. Op een gegeven moment was het december. Ik moest mijn woonlasten betalen, mijn verzekeringen, anders ben ik de lul. Toen ben ik bron- en contactonderzoek voor de GGD gaan doen. Dat is niet iets wat ik altijd wil doen, nee joh, maar het helpt me om mijn hoofd boven water te houden. Maar nu ben ik aan het dobberen en ebt de energie weg, het vuur dooft een beetje uit. Nu denk ik: hoe graag wil ik terug naar waar ik vandaan kom? Dat vind ik jammer. Want de culturele sector is waarin ik ben geboren. Het voelt als mijn thuis. Maar de realiteit in onze branche is nu heel moeilijk. Heel veel mensen die ik ken ervaren dit. Studiegenoten van vroeger zitten in hetzelfde schuitje.’


Een stilte. ‘Bro, hoe wij als culturele sector in de steek zijn gelaten. Hoe kan het dat de Formule 1 wel doorgaat en andere grote evenementen niet? Dat doet heel veel pijn. Ik ben nu gedwongen om dingen te doen die ik niet wil doen, maar ik moet overleven. Ik heb de kunstacademie gedaan. Mensen in mijn familie zeiden: ga niet de kunst in, dat is financieel moeilijk. Nu hebben ze gelijk. Zo frustrerend dat je er niets aan kunt doen. Want anders had ik in de spiegel kunnen kijken: ik heb geslackt, laat ik het beter doen. Maar dit is overmacht. Superdeprimerend verhaal, maar ik wil alles vertellen. Ik vind het belangrijk dat mensen dit soort verhalen horen. Misschien is het tough, misschien niet, maar dit is óók het verhaal. Veel mensen beseffen dat niet.’


Begrijp hem niet verkeerd, hij zit niet continu in zak en as. Efe is een opgeruimd persoon, heeft vaak een lach op zijn kop. De afgelopen tijd is niet alleen maar slecht geweest. ‘Ik heb kunnen focussen op mijn eigen ontwikkeling. Ik heb geleerd om alleen te zijn. Ik was altijd een mens dat mensen om zich heen nodig had. Een mattie spoorde me aan: ervaar eens hoe het is om op jezelf te zijn, alleen met je gedachten. Wat gaat er dan door je heen? In wat voor persoon verander je dan? Ik heb die raad opgevolgd. Ik ben twee maanden weggeweest, veel boeken gelezen. Het klinkt supercliché, maar ik vond het bijzonder om mezelf op die manier te leren kennen. Het was oké om me te vervelen, om alleen te zijn. Ik heb mensen gesproken die bad zijn gegaan in de afgelopen periode, echt psychisch bad. Mensen ook die superboos werden richting de regering. Ik dacht: ik kan me heel erg opwinden, maar daar heb ik alleen mezelf mee. Ik dacht vooral: hoe cope ik met deze situatie? Door daarop te focussen, kon ik de negatieve gedachten meer loslaten.’
‍
En dat dit vandaag weer kan, een mini-festival in eigen stad, stemt Efe hoopvol. ‘Ik merk nu pas dat ik dit heel erg nodig heb. Al die energie van mensen, iedereen heeft dezelfde knaldrang en zin om andere mensen te zien, anders zouden we hier niet zijn met z’n allen. Maar ook een gesprek zoals nu met jou, dat is iets wat heel lang niet kon. Met z’n allen zijn is een verademing, man.’


Hij legt zijn hand even op mijn arm. ‘Ik raak jou nu aan, want dat heb ik gemist. Connectie. Dat dat weer kan, ouwehoeren met mensen, soms over niks, dat is allemaal oké en het is allemaal zo fijn. De muziek is de verbindende factor in dat wat er daadwerkelijk gebeurt. Muziek zorgt ervoor dat we samenkomen en in verbinding staan met elkaar.’

De Ontuiking

Ontluik mee!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang onze prille producties als eerste.

Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.